Geneza powstania
Zgromadzenie Towarzystwa Salezjańskiego (SDB) jest katolicką wspólnotą zakonną, założoną w 1859 roku przez Św. Jana Bosco we Włoszech.
Celem zgromadzenia jest wspieranie młodzieży w ogólnoludzkim rozwoju i okazywanie pomocy poprzez zorganizowaną, pozytywną działalność. Wsparcie oraz pomoc skierowana jest przede wszystkim do młodzieży z tzw. rodzin trudnych, przeżywających problemy natury materialnej i duchowej.
Tym, co charakteryzuje wychowanie salezjańskie jest system zwany prewencyjnym, polegający na eliminowaniu konfliktów i problemów zanim one mogą powstać. Opiera się on na trzech filarach: rozumie, religii i miłości.
Zgromadzenie Księży Salezjanów jest od początku swego istnienia otwarte na wszystkich młodych ludzi, niezależnie od wyznania, płci czy koloru skóry. Sukcesem działalności salezjańskiej jest obecność członków Zgromadzenia w ponad stu krajach - ostatnio również w Iraku i Mongolii. Metodą pracy salezjańskiej jest tworzenie i prowadzenie tzw. Oratoriów (ośrodków wychowawczych), w których wychowawcy i opiekunowie zawsze są dostępni dla młodzieży, ofiarując im pomoc, serce i czas.
Dodają młodzieży siły ducha w zmaganiach o dobro, podnosząc i wspomagając tych, którzy upadają. Oratorium jest miejscem, w którym młodzi będą się czuli mile widziani każdego dnia i o każdej porze.
- Znajduje się tam
- kaplica,
- biblioteka,
- pokój do nauki
- kawiarenka
- sale komputerowe
i inne pomieszczenia odpowiadające zainteresowaniom oraz potrzebom młodzieży.
W submenu z prawej strony przedstawiamy list naszego biskupa Andersa Arboreliusa OCD, głowy Kościoła Katolickiego w Szwecji, zwracającego się do wszystkich którym leży na sercu sprawa Domu Młodzieży „Quo Vadis” w Sztokholmie.
Dom młodzieży „Quo Vadis” jako ośrodek wychowawczy stawia sobie za cel następującą działalność:
- Inicjatywy wychowawczo-duszpasterskie będące pomocą niesioną młodzieży w samowychowaniu na dobrych obywateli - dzisiejsza młodzież poszukuje innych wartości niż tylko materialne.
- Wypełnienie czasu wolnego pozytywnymi zajęciami by zapobiegać ewentualnym przyszłym konfliktom oraz negatywnym postawom, jak np. używanie narkotyków.
- Wyczulenie na wartości uniwersalne, takie jak solidarność, człowieczeństwo i odpowiedzialność społeczną, jako przeciwdziałanie egoizmowi.
- Z każdym dniem społeczeństwo szwedzkie staje się coraz bardziej wielokulturowe, dlatego niezbędne jest okazanie młodzieży innych narodowości pomocy w integracji z formami życia społecznego przy jednoczesnym zachowaniu własnej tożsamości.
- Młodzież pochodząca z rodzin nie posiadających tradycji kształcenia się na poziomie wyższym potrzebuje często dodatkowych bodźców, aby podjąć dalszą naukę. Doświadczeni wychowawcy ze Zgromadzenia doradzą przy wyborze kierunku studiów i będą służyć pomocą także w czasie ich trwania.
- Księża Salezjanie pragną pomóc młodzieży w ich formacji na samodzielnych, dobrych i odpowiedzialnych obywateli.